ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกาย ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม กับพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกาย และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่วิธีการดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่ ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น โดยแบ่งตามสัดส่วนตามเขตเทศบาลเมือง และเทศบาลนคร ในจังหวัดเชียงใหม่ ได้จำนวน 400 คน ผลที่ได้นำมาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาค่าความสัมพันธ์ปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายใช้สถิติไคว์แสคว ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม กับพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายใช้สถิติในการวิเคราะห์ คือ วิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ส่วนปัจจัยที่มีอิทธิพต่อพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกาย ใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบ Enter ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่ อยู่ในระดับ บางครั้ง เพศ อายุ สถานภาพ และ อาชีพ ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกาย ปัจจัยนำด้านทัศนคติ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .01 และ .05 ตามลำดับ และตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่ ได้แก่ ปัจจัยเอื้อ และ ปัจจัยเสริมเกี่ยวกับการมีกิจกรรมทางกาย โดยตัวแปรทั้งหมดสามารถทำนายพฤติกรรมการกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุจังหวัดเชียงใหม่ ได้ร้อยละ 16.4

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ