การเสริมสร้างจิตสำนึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ในเขตพื้นที่สวนป่าแม่คำมี จังหวัดแพร่

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับจิตสานึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อจิตสานึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ 3) เพื่อศึกษาสภาพปัญหา อุปสรรคการส่งเสริมการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ 4) เพื่อนาเสนอแนวทางเสริมสร้างจิตสานึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ ผสมผสานกับวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลงานวิจัยกับกลุ่มตัวอย่างจานวน 200 ครัวเรือน แล้วทาการวิเคราะห์ผลโดยค่าสถิติ และใช้การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกรายบุคคล จานวน 10 คน แล้วทาการวิเคราะห์ผลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่าระดับจิตสานึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้อยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อเปรียบเทียบระดับจิตสานึกสาธารณะ ตามปัจจัยคุณลักษณะ พบว่าปัจจัยส่วนบุคคลด้านระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ต่อเดือน ระยะเวลาที่อาศัยอยู่ในชุมชน มีผลต่อจิตสานึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ในระดับที่แตกต่างกัน ส่วนปัจจัยด้านเพศ อายุ สถานภาพ ไม่มีผลต่อจิตสานึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ และการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้และการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ไม่มีความสัมพันธ์กับจิตสานึกสาธารณะของผู้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ทั้งนี้กาหนดความเชื่อมั่นไว้ที่ระดับนัยสาคัญทางสถิติ 0.05 ในส่วนของปัญหาในการส่งเสริมการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ที่พบมากที่สุดคือ ปัญหาการลักลอบตัดไม้ และแนวทางการเสริมสร้างจิตสานึกสาธารณะมีแนวทางคือ ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน, การสร้างความมั่นคงของฐานทรัพยากร, การพัฒนาคนเพื่อสร้างจิตสานึกที่ดีในการอนุรักษ์และหวงแหนทรัพยากรที่ใช้ประโยชน์ร่วมกัน, การบริหารจัดการทรัพยากรอย่างเป็นระบบโดยอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน

คำสำคัญ