การค้นหาและออกแบบสารยับยั้งกระบวนการสังเคราะห์ผนังเซลล์ที่มีความจำเพาะสูงต่อโปรตีน DprE1 เพื่อเพิ่มศักยภาพในการยับยั้งเชื้อวัณโรคดื้อยาบนพื้นฐานการจำลองแบบโมเลกุลและการออกแบบยาโดยวิธีการคำนวณ

บทคัดย่อ

การออกแบบโมเลกุลด้วยการคำนวณเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์ในการค้นหาและปรับเปลี่ยนสารยับยั้งของโมเลกุลยาเป้าหมายชนิดใหม่เนื่องจากเป็นวิธีการที่มีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสูง ในงานวิจัยนี้การออกแบบโมเลกุลด้วยการคำนวณที่ประกอบด้วยการออกแบบโมเลกุลยาโดยบนพื้นฐานของลิแกนด์และการออกแบบโมเลกุลยาบนพื้นฐานของโครงสร้างของตัวจับถูกประยุกต์ใช้เพื่อทำให้เข้าใจถึงข้อมูลเชิงโมเลกุลสำหรับการพัฒนาสารยับยั้งวัณโรคชนิดใหม่และมีประสิทธิภาพสูง เอนไซม์ดีคาร์พรีนิลฟอสโฟริล-เบต้า-ดี-ไรโบส-2- อิพิเมอเรส หรือเอนไซม์ DprE1 ซึ่งเป็นสารยับยั้งโรควัณโรคถูกเลือกมาเพื่อทำการศึกษา สารยับยั้งเอนไซม์ DprE1 ที่เลือกมาใช้ในการพัฒนาสารยับยั้งเชื้อโรควัณโรคคือสารยับยั้ง 4 อะมิโนควิโนโลนพิเพอริดีนเอไมด์ หรือ AQs ซึ่งเป็นสารนอนโควาเลนต์ เพื่อที่จะให้บรรลุเป้าหมายในการเพิ่มประสิทธิภาพในการออกฤทธิ์ยับยั้งของเอนไซม์ DprE1 ระเบียบวิธีการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างกับกัมมันตภาพในเชิงสามมิติ การคำนวณโมเลคิวลาร์ด๊อกกิ้งและการจำแบบพลวัตเชิงโมเลกุลถูกประยุกต์ใช้เพื่อศึกษาข้อมูลที่มีความสำคัญ ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการศึกษาด้วยระเบียบวิธี 3D-QSAR โมเลคิวลาร์ด๊อกกิ้ง และการจำลองพลวัติเชิงโมเลกุลให้ข้อมูลเชิงโครงสร้างในระดับโมเลกุลที่เป็นประโยชน์ ซึ่งเป็นแนวทางที่สำคัญในการออกแบบสารยับยั้งเอนไซม์ DprE1 ชนิดใหม่ที่มีประสิทธิภาพสูง การค้นหาสารออกฤทธิ์ตัวใหม่ที่มีศักยภาพสูงในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ DprE1 ของเชื้อวัณโรคด้วยวิธีการคัดสรรเสมือนจริงจากฐานข้อมูล specs โดยพบว่า hit ที่คาดว่าน่าจะมีประสิทธิภาพในการยับยั้งเอนไซม์ DprE1 ได้มีทั้งหมด 2 ตัวคือ สารหมายเลข TB6 และ TB51 ดังนั้นผลการศึกษาทั้งหมดที่ได้จากการศึกษาด้วยระเบียบวิธีการออกแบบบนพื้นฐานของลิแกนด์และระเบียบวิธีการออกแบบบนพื้นฐานของตัวจับสามารถให้ข้อมูลทางโครงสร้างที่เป็นประโยชน์ในระดับโมเลกุล ซึ่งเป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพสูงสำหรับการออกแบบสารต้านวัณโรค

คำสำคัญ