การจัดการการท่องเที่ยวของชุมชนภูมิปัญญาผ้าทอพื้นถิ่นในกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์ เพื่อส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจบริบททั่วไปและประเมินความพร้อมและศักยภาพ นำไปสู่การวางแผนจัดการการท่องเที่ยวตลอดจนเสนอแนะแนวทางจัดการการท่องเที่ยวของชุมชนภูมิปัญญาผ้าทอพื้นถิ่นในกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จากศึกษาพบว่าในปัจจุบันชุมชนที่ทอผ้าพื้นถิ่นยังคงมีการทอผ้าโดยใช้ภูมิปัญญาแบบดังเดิมเป็นส่วนมาก ชุมชนยังไม่เข้าใจถึงการจัดการท่องเที่ยวดีนัก ยังมีคำถามเสมอว่าการท่องเที่ยวกับการทอผ้านั้นสามารถบูรณาการได้อย่างไร หากจะมีการท่องเที่ยวในชุมชนคงจะเป็นเพียงการชมเท่านั้น ซึ่งการจะทำให้เกิดความสร้างสรรค์โดยนักท่องเที่ยวมีส่วนร่วมกับเจ้าของวัฒนธรรม ชุมชนยังไม่เกิดความเข้าใจและไม่ยอมรับ สำหรับวางแผนการจัดการการท่องเที่ยวที่เหมาะสม ไม่กระทบต่อวิถีชีวิตการทอผ้าของชุมชน โดยการรณรงค์ให้กลุ่มเยาวชนที่ไม่มีบทบาทในการทอผ้ามีส่วนร่วม มีอำนาจในการบริหารจัดการการท่องเที่ยว จะทำให้ชุมชนเกิดการยอมรับการท่องเที่ยวมากขึ้น ซึ่งการเลือกแกนนำต้องเลือกจากผู้ที่น่าเชื่อถือในชุมชน ผู้ที่มีบทบาทเป็นอย่างมากในงานเทศกาลต่างหรือเป็นที่เคารพ ทั้งนี้ต้องไม่ใช่ผู้นำที่ได้มาจากการเลือกตั้งจะเป็นการดีที่สุด สำหรับผลการวิจัยเชิงปริมาณจากการสัมภาษณ์ผู้ทอผ้าในชุมชนเกี่ยวกับปัจจัยด้านความพร้อมและศักยภาพของชุมชนสามารถสรุปได้ว่าระดับความคิดเห็นของประชาชนผู้ทอผ้าที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดนั่นก็คือด้านการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนมีความคิดเห็นในระดับมาก ( X = 3.83) รองลงมาคือด้านความพร้อมของชุมชนมีความคิดเห็นในระดับมาก (X = 3.57) ส่วนข้อที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือด้านสิ่งอำนวยความสะดวกความคิดเห็นในระดับปานกลาง (X = 2.54) คำสำคัญ : การจัดการท่องเที่ยว ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นถิ่น ท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์

คำสำคัญ