ความร่วมมือทางการศึกษาไทย-ลาว หลังก้าวสู่อาเซียน กรณี โรงเรียนคู่แฝดภายใต้บริบทวัฒนธรรมลุ่มน้ำโขง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ศึกษาบริบทความสัมพันธ์และความร่วมมือทางการศึกษาระหว่างไทย-ลาว ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการศึกษาเอกสาร และภาคสนาม กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ผู้บริหารการศึกษา ผู้บริหารโรงเรียน ครู นักเรียน เก็บรวบรวมข้อมูลการสัมภาษณ์ สังเกต วิเคราะห์ข้อมูลโดยสร้างข้อสรุปด้วยวิธีการแบบอุปนัย ผลการวิจัย พบว่า 1. บริบทความสัมพันธ์ไทย-ลาวในมิติวัฒนธรรมสองฝั่งแม่น้ำโขง มีความเป็นเครือญาติและชาติพันธุ์เดียวกัน หากมองผ่าน “ความเป็นลาว” ข้ามพ้นความเป็นรัฐชาติที่แตกต่างกันในระบอบการปกครอง จะพบว่าพื้นที่สองฟากฝั่งแม่น้ำโขงเต็มไปด้วยคนลาวที่ความเชื่อและจารีตเดียวกันคือส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธและมีวัฒนธรรมประเพณีในแบบ “ฮีตสิบสองคองสิบสี่” 2. ความสัมพันธ์ไทย-ลาว เป็นความสัมพันธ์เชิงเครือญาติแบบ “เชื่อมสายโลหิต” มีมาตั้งแต่ยุคอาณาจักรล้านช้างและอยุธยา ต่อมาในยุคอาณานิคมได้มีการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกัน และในยุคปัจจุบันทั้งสองฝ่ายมีการเยือนประเทศอย่างเป็นทางการ มีความสัมพันธ์ผ่านการจัดตั้งศูนย์หรือโครงการพัฒนาต่างๆ 3. ความร่วมมือทางการศึกษาไทย-ลาว กรณีโรงเรียนคู่แฝดมีจุด เริ่มต้นที่ความผูกพันส่วนตัวมักคุ้นช่วยเหลือเชื่อถือกันไปหามาสู่แบบ “พี่น้อง” ทั้งแบบทางการและไม่ทางการ แนวทางเสริมสร้างความเข้มแข็งโรงเรียนคู่แฝดควรจัดให้มีบันทึก MOU ต่อกัน มีกิจกรรมสัมพันธ์ เรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรม แลกเปลี่ยนทางวิชาการ พัฒนาครูนักเรียนร่วมกัน และขยายเครือข่าย

คำสำคัญ