ผลของพลาสมาเย็นในการควบคุมด้วงงวงข้าวในระยะตัวเต็มวัย

บทคัดย่อ

การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของพลาสมาเย็นต่อการตายของด้วงงวงข้าว (Sitophilus oryzae) ระยะตัวเต็มวัย โดยวางแผนการทดลองแบบ factorial in Completely randomized design (CRD) มี 2 ปัจจัยคือ ระยะห่างและระยะเวลาในการให้พลาสมาเย็น โดยในแต่ละทรีตเมนต์จะใช้แมลงตัวเต็มวัยจำนวน 30 ตัว ทรีตเมนต์ละ 3 ช้ำ บันทึกผลการตายของด้วงงวงข้าวภายหลังจากได้รับพลาสมา ผลการทดลองพบว่าพลาสมาเย็นมีผลต่อการควบคุมด้วงงวงข้าวในระยะตัวเต็มวัย โดยส่งผลให้เกิดอัตราการตายที่มากกว่าชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) ผลการทดลองพบว่าเมื่อด้วงงวงข้าวที่ไม่มีข้าวสารได้รับพลาสมาเย็นโดยตรงที่ระยะห่าง 4 เซนติเมตร เป็นเวลา 30 60 90 และ 120 วินาที และระยะห่าง 8 เซนติเมตร เป็นเวลา 120 วินาทีนั้น ทำให้เกิดการตายของด้วงงวงข้าวสูงที่สุดคือ 100 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่หลังจากให้พลาสมาเย็นกับด้วงงวงข้าวในข้าวสาร ที่ระยะห่าง 4 เซนติเมตร เป็นเวลา 30 60 90 และ 120 วินาทีนั้น พบอัตราการตายของด้วงงวงข้าวเฉลี่ยเท่ากับ 10.0 8.89 11.11 และ 17.78 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ จากการเปรียบเทียบชนิดของก๊าซที่ใช้ในการผลิตพลาสมาเย็น 2 ชนิด ได้แก่ อาร์กอน และ ฮีเลียม พบการตายภายหลังจากได้รับพลาสมาเย็นที่ผลิตจากก๊าซฮีเลียมสูงกว่าก๊าซอาร์กอน จากผลของการศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมของพลาสมาเย็นต่อการตายของด้วงงวงข้าวพบว่า รูปแบบของภาชนะบรรจุแมลง อัตราการไหลของก๊าซอาร์กอน และจำนวนหัวเจ็ทพลาสมาเย็นส่งผลต่ออัตราการตายของด้วงงวงข้าว เมื่อตรวจวัดกิจกรรมของเอ็นไซม์ catalase glutathione S-transferase superoxide dismutase ปริมาณ glutathione ทั้งหมด อ็อกซิไดซ์ glutathione และโปรตีนทั้งหมดในด้วงงวงข้าวภายหลังจากได้รับพลาสมาเย็น พบกิจกรรมที่สูงขึ้นของเอ็นไซม์ superoxide dismutase และปริมาณโปรตีนทั้งหมดเมื่อเปรียบเทียบกับชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) ที่เวลา 24 ชั่วโมงหลังได้รับพลาสมาเย็น

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ