ชีววิทยาเชิงระบบของการออกดอกนอกฤดูและนวัตกรรมลดของเหลือทิ้งในภาคเกษตรของลำไย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และสร้างข้อมูลการศึกษาการแสดงออกระดับยีนและโปรตีนของตัวอย่างลำไยในช่วงระยะเวลาต่าง ๆ ระหว่างตัวอย่างลำไยที่ได้รับและไม่ได้รับสารโพแทสเซียมคลอเรต และการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการสกัดเซลลูโลสจากลำไยผลอ่อน และการเตรียม Carboxymethyl cellulose จากลำไยผลอ่อน ทั้งนี้สามารถวิเคราะห์ข้อมูลลำดับเบสของอาร์เอ็นเอทั้งหมดเฉลี่ย 9.56 Gbp ต่อ 1 ตัวอย่าง โดยพบว่าทุกช่วงเวลามีการแสดงออกของยีนที่แตกต่างกันระหว่างตัวอย่างกลุ่มทดสอบและกลุ่มควบคุม สามารถวิเคราะห์ความแตกต่างของลำดับเบส ได้แก่ Simple Sequence Repeat (SSR) การกลายพันธุ์ทั้งการเพิ่มลดของเบส (InDel) และการเปลี่ยนแปลงลำดับเบส (SNP) ในการทดสอบการสกัดโปรตีนนั้นพบว่า วิธี M1 มีความเหมาะสมที่สุด สามารถนำแถบของโปรตีนมาวิเคราะห์ด้วยเทคนิควิธี mass spectrometry โดยพบโปรตีน vegetative storage protein ที่บ่งชี้การกระตุ้นการเจริญเติบโตของช่อดอก โดยแสดงออกในกลุ่มทดสอบมากกว่ากลุ่มควบคุม ลำไยอ่อนสามารถนำมาเตรียมผงและสกัดเซลลูโลสได้ โดยพบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการสกัดคือใช้ NaOH เข้มข้น 6.0 % ผงลำไย: NaOH เป็น 30:70 ทำการสกัดที่อุณหภูมิห้อง ทั้งนี้ข้อมูลที่ได้จากงานวิจัยนี้จะสามารถนำไปวิเคราะห์ต่อเพื่อค้นหาโมเลกุลที่สำคัญในการควบคุมการออกดอกของลำไย ใช้เป็นแนวทางใหม่ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ จากผลอ่อนลำไย ซึ่งจะเป็นการส่งเสริมให้เกษตรกรมีแรงจูงใจในการตัดแต่งผลอ่อนลำไยเพื่อการผลิตลำไยคุณภาพสูงต่อไปในอนาคต

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ