การประเมินเทคนิคการเหนี่ยวนำโครโมโซมและระบบการเลี้ยงแบบไบโอฟล็อคที่เหมาะสมกับการเพิ่มผลผลิตปลาบึกสยาม

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการวิจัยคือประเมินวิธีการเหนี่ยวนำโครโมโซมที่ประกอบด้วย แอนโดรเจเนซิส ไจโนเจเนซิส ทริพลอยด์และเตตระพลอยด์ ที่เหมาะสมและการเจริญเติบโตของปลาบึกสยามที่เลี้ยงใน ระบบไบโอฟล็อค ดำเนินทดลองโดยออกแบบการทดลองแบบแฟคทอเรียลทุกวิธีการเหนี่ยวนำ 1) แอนโดร เจเนซิส ฉายรังสีอัลตร้าไวโอเลตกับไข่ที่ระยะห่าง 3 ระดับ ร่วมกับระยะเวลา 3 ระดับ (3 x 3 แฟคทอเรียล) 2) ไจโนเจเนซิส ฉายรังสีอัลตร้าไวโอเล็ตกับนําเชื้อที่ระยะห่าง 3 ระดับ ร่วมกับระยะเวลา 3 ระดับ (3 x 3 แฟคทอเรียล) 3) ทริพลอยด์ ผสมไข่และนําเชื้อทิ้งไว้ 15 – 20 นาที จากนั??นช็อคด้วยอุณหภูมิ 2 ระดับ และ ระยะเวลา 3 ระดับ (2 x 3 แฟคทอเรียล) และ 4) เตตระพลอยด์ ผสมไข่และนําเชื้อทิ้งไว้ 30 – 60 นาที จาก นั้นช็อคด้วยอุณหภูมิ 2 ระดับ และระยะเวลา 3 ระดับ (2 x 3 แฟคทอเรียล) ทุกวิธีการทดลอง 3 ซํ้า หลังจาก นั้นนำลูกปลาที่ฟักจากทุกวิธีการเหนี่ยวนำไปวิเคราะห์โครโมโซมเพื่อประเมินประสิทธิภาพ จากนั้นเลี้ยง ลูกปลาในกระชังที่กางในบ่อระบบไบโอฟลอค ขนาด 0.6 x 0.6 x 0.8 เมตร เป็นระยะเวลา 150 วัน ผล การศึกษาพบว่าทุกวิธีการเหนี่ยวนำให้อัตราการปฏิสนธิ อัตราการฟักและอัตราการรอดตายของปลาบึก สยามไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) โดยมีอัตราการรอดตํ่าถึงปานกลาง โดยในแต่ละวิธีให้ความสำเร็จใน การเหนี่ยวนำโครโมโซมตํ่าและไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) สำหรับการเจริญเติบโตของปลาบึกสยาม พบว่านํ้าหนักที่เพิ่มขึ้น การเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวัน อัตราการแลกเนื้อและดัชนีความสมบูรณ์เพศไม่แตกต่าง กัน ของแต่ละวิธีการเหนี่ยวนำโครโมโซม (P>0.05) สรุปได้ว่าวิธีการเหนี่ยวนำโครโมโซมทั้ง 4 วิธีสามารถ ใช้กับปลาบึกสยามได้ รวมทั้งปลาบึกสยามสามารถเลี้ยงในระบบไบโอฟลอคได้ คำสำคัญ : การเหนี่ยวนำโครโมโซม ไบโอฟลอค ปลาบึกสยาม

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ