การพัฒนาแหล่งทุนทางสังคม เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้และส่งเสริมการท่องเที่ยวเมืองรอง โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการ อนุภาคลุ่มน้ำโขง จังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

บทคัดย่อชื่อเรื่อง : การพัฒนาแหล่งทุนทางสังคมเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้และส่งเสริมการท่องเที่ยวเมืองรอง โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการ อนุภาคลุ่มน้ำโขง จังหวัดอุบลราชธานีผู้วิจัย : บุญมี โททำ กษมา ดอกดวง และชื่น ศรีสวัสดิ์หน่วยงาน : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ปีที่ทำการวิจัย : 2564การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ และรวบรวมข้อมูลแหล่งทุนทางสังคมพื้นที่อนุภาคลุ่มน้ำโขง จังหวัดอุบลราชธานี 2) เพื่อพัฒนาแหล่งทุนทางสังคมเป็นแหล่งเรียนรู้และส่งเสริมการท่องเที่ยวเมืองรอง โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการ อนุภาคลุ่มน้ำโขง จังหวัดอุบลราชธานี 3) เพื่อสร้างการเรียนรู้โดยการปรับใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการแหล่งทุนทางสังคม อนุภาคลุ่มน้ำโขง จังหวัดอุบลราชธานี เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธีวิทยาวิจัยเชิงสำรวจและวิจัยเชิงคุณภาพโดยศึกษาจากตำรา เอกสาร แนวคิด ทฤษฎี งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง สัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นผู้ให้ข้อมูลหลักเกี่ยวกับแหล่งทุนทางสังคม จำนวน 50 คน และทำการสนทนากลุ่ม เพื่อค้นหาและสรุปแหล่งทุนที่โดนเด่นในแต่ละด้านในพื้นที่วิจัยจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 12 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง พัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการแหล่งทุนทางสังคม ด้วยการวิเคราะห์และออกแบบระบบฐานข้อมูลและหน้าเว็บไซต์ และสร้างการเรียนรู้แก่ชุมชนโดยการปรับใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการแหล่งทุนทางสังคมผลการวิจัยพบว่า 1) แหล่งทุนทางสังคมในพื้นที่ลุ่มน้ำโขงจังหวัดอุบลราชธานี มีแหล่งทุนด้านภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้แก่ การทอผ้าฝ้ายเข็นมือย้อมสีจากธรรมชาติของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มสตรีพัฒนาบ้านโพธิ์เมือง การหาปลาบ้านสองคอน การทอผ้าฝ้ายมือย้อมสีธรรมชาติ การแปรรูปผลิตภัณฑ์อาหารจากปลา ด้านทุนมนุษย์ ได้แก่ ปราชญ์ด้านศิลปะการแสดงหนังประโมทย์ การขับร้องหมอลำกลอน การแพทย์แผนไทยและสมุนไพร ด้านทุนทางวัฒนธรรม ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ชุมชนวัดภูถ้ำพระศิลาทอง ประเพณีบุญข้าวประดับดิน งานบุญประจำปีสักการะเจ้าใหญ่องค์ตื้อ การฟ้อนผีไท้ วิถีของกลุ่มชาติพันธ์ชนเผ่าบรู ทุนทางสังคมด้านสถาบัน ได้แก่ กลุ่มรำตังหวาย กลุ่มสตรีทอผ้าลายดอกผักแว่น กลุ่มทอผ้าวังม่วง กลุ่มสตรีทอผ้าบ้านป่ากุงน้อย กลุ่มโฮมสเตย์บ้านซะซอม และทุนทางทรัพยากรธรรมชาติ ได้แก่ หาดทรายสูง ผาชัน หาดชมดาว อุทยานแห่งชาติผาแต้ม 2) ผลการพัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการแหล่งทุนทางสังคม ได้แบ่งสิทธิ์การใช้งานออกเป็น 3 สิทธิ์ ได้แก่ ผู้ดูแลระบบ เจ้าหน้าที่ และผู้ใช้งานทั่วไป โดยมีองค์ประกอบหลักของเว็ปไซต์ ประกอบด้วย หน้าหลักของเว็บไซต์ การทำงานของระบ เมนูแผนที่การเชื่อมโยง เมนูข่าว/ประชาสัมพันธ์ เมนูดาวน์โหลด การจัดการข้อมูลสมาชิก และผู้ใช้งานทั่วไป และ 3) การสร้างการเรียนรู้โดยการปรับใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการบริหารจัดการแหล่งทุนทางสังคม พบว่าชุมชน หน่วยงานภาครัฐและเอกชนเกิดความรู้ความเข้าใจในการพัฒนาแหล่งทุนทางสังคมโดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เป็นเครื่องมือในการอำนวยความสะดวกในการบันทึก สืบค้นข้อมูล เพิ่ม ลบและแก้ไขแหล่งทุนทางสังคม โดยสามารถนำไปประยุกต์ใช้งานเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้และส่งเสริมการท่องเที่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากคำสำคัญ : แหล่งทุนทางสังคม ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ลุ่มน้ำโขง

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ