การวิจัยและพัฒนาทักษะนวัตกรรมของเยาวชนไทยสำหรับรองรับการประกอบอาชีพในโลกอนาคต

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์งานวิจัยเพื่อ (1) พัฒนารูปแบบการเรียนการสอนส่งเสริมทักษะนวัตกรรมของเยาวชนสำหรับรองรับการประกอบอาชีพในโลกอนาคต (2) เพื่อพัฒนาทักษะนวัตกรรมของเยาวชนไทย (3) เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนการสอนส่งเสริมทักษะนวัตกรรมของเยาวชนไทยสำหรับรองรับการประกอบอาชีพในโลกอนาคต โดยใช้กระบวนการวิจัยและพัฒนา 4 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความจำเป็น ระยะที่ 2 พัฒนารูปแบบ ระยะที่ 3 ทดลองใช้รูปแบบ ระยะ 4 ศึกษาผลการใช้และปรับปรุงรูปแบบ กลุ่มเป้าหมายมี 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มเยาวชนที่จะประกอบอาชีพด้านการศึกษาในอนาคต กลุ่มเยาวชนที่จะประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมในอนาคต และกลุ่มเยาวชนที่จะประกอบอาชีพด้านการประกอบการในอนาคต รวมจำนวน 150 คน ซึ่งได้มาโดยการการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบสังเกตพฤติกรรม แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม และ แบบบันทึกภาคสนาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติทดสอบพาราเมตริก ได้แก่ การทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า1) ผลการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนส่งเสริมทักษะนวัตกรรมของเยาวชนสำหรับรองรับการประกอบอาชีพในโลกอนาคต มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการแนวคิดและทฤษฎีพื้นฐาน 2) วัตถุประสงค์ 3) ขั้นตอนการเรียนรู้ 4) ระบบสังคม 5) หลักการตอบสนอง และ 6) ระบบสนับสนุน ผลการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบพบว่ามีความเหมาะสมของรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมาก2) เยาวชนไทยที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนส่งเสริมทักษะนวัตกรรมของเยาวชนสำหรับรองรับการประกอบอาชีพในโลกอนาคต มีทักษะนวัตกรรมหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลการศึกษาการใช้รูปแบบพบว่า เยาวชนไทยมีทักษะนวัตกรรมอยู่ในระดับสูง เมื่อพิจารณารายกลุ่มย่อยพบว่า เยาวชนที่ประกอบอาชีพด้านการประกอบการในอนาคตมีทักษะนวัตกรรมสูงที่สุด รองลงมาคือเยาวชนที่ประกอบอาชีพด้านการศึกษาในอนาคต และเยาวชนที่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมในอนาคตต่ำที่สุด นอกจากนี้พบว่าหากจะนำรูปแบบที่พัฒนาขึ้นไปใช้กับกลุ่มเป้าหมายแต่ละกลุ่ม ผู้สอนควรออกแบบกิจกรรมและสร้างแรงบันดาลใจให้มีความเหมาะสมกับเยาวชนแต่ละกลุ่ม

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ