การย่อยสลายทางชีวภาพของพอลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำด้วยราที่พบในประเทศไทย

บทคัดย่อ

โพลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำ (LDPE) ถูกนำมาใช้ในเชิงพาณิชย์และสะสมเป็นขยะพลาสติก นอกจากนี้ยังพบว่า LDPE เป็นของเสียที่ไม่สามารถย่อยสลายได้มานานหลายทศวรรษและพบว่าเป็นแหล่งมลพิษในสิ่งแวดล้อม ในการศึกษานี้คัดเลือกเชื้อรา 65 ตัวสำหรับการย่อยสลายทางชีวภาพของ LDPE เชื้อรา Neopestalotiopsis phangngaensis, Alternaria burnsii, Alternaria pseudoeichhorniae และ Arthrinium sacchari มีศักยภาพในการย่อยสลายทางชีวภาพของ LDPE อย่างมีนัยสำคัญ เชื้อราเหล่านี้ถูกเพาะเลี้ยงทีละแผ่นด้วยแผ่น LDPE เป็นแหล่งคาร์บอนเป็นเวลา 90 วัน ตรวจพบการสูญเสียน้ำหนักสูงสุดของแผ่น LDPE โดยเชื้อรา N. phangngaensis (54.34%) เชื้อรานี้ยังเผยให้เห็นอัตราการลดความต้านทานแรงดึงสูงสุดของแผ่น LDPE (0.33 MPa) พื้นผิวทางสัณฐานวิทยาของการเพาะเลี้ยง LDPE ด้วย N. phangngaensis มีรอยแตก หลุม และหยาบ จากการวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด การย่อยสลายทางชีวภาพของแผ่น LDPE โดย N. phangngaensis ยังได้รับการยืนยันโดยการทดสอบ Sturm และการวิเคราะห์กิจกรรมของเอนไซม์ การทดสอบ Sturm แสดงการสลายตัวสูงสุดของแผ่น LDPE โดย N. phangngaensis พบว่าสามารถผลิต CO2 ปริมาณ 2.14 g/L พบกิจกรรมทางเอนไซม์ของเอนไซม์แลคเคส แมงกานีสเปอร์ออกซิเดส และลิกนินเปอร์ออกซิเดสในระหว่างการย่อยสลาย LDPE นอกจากนี้ยังได้ศึกษาสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่ายในสารละลายจากการเลี้ยง N. phangngaensis พบองค์ประกอบหลักคือ 3Z-diethyl acetal hexenal, 2E,4E-decadienol, และ 2Z-diethyl acetal hexenal การศึกษานี้เผยให้เห็นการใช้เชื้อรา N. phangngaensis เป็นแหล่งคาร์บอนที่อัตราการย่อยสลายทางชีวภาพอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น เชื้อรา N. phangngaensis อาจถูกนำไปใช้เป็นตัวย่อยสลายทางเลือกสำหรับการย่อยสลาย LDPE ในสิ่งแวดล้อม

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ